Zorgnieuws voor alle gemeenten

Zorgnieuws

Provincie

Friesland Zeeland Groningen Drenthe Overijssel Utrecht Flevoland Noord-Holland Zuid-Holland Gelderland Limburg Noord-Brabant
www.pg.comwww.pg.com www.zorg-lokaal.nlwww.zorg-lokaal.nl www.ggznederland.nlwww.ggznederland.nl

Zorgnieuws

 

10 april 2019: 11 praktijkentocht
16-01-2019 -

Voor meer informatie verwijzen we graag naar deze pagina.

The post 10 april 2019: 11 praktijkentocht appeared first on ROS Friesland.

Hoogleraar Halleh Ghorashi: ‘Exclusie is natuurlijker dan inclusie’
16-01-2019 -

Onbehaaglijk, zo voelt Nederland zich. PVV-ers vrezen voor de verwording van hun land, een deel van de moslims voelt zich buitengesloten en weer anderen ertussenin maken zich zorgen over de felheid, de polarisatie, de onwil tot vergelijk. Halleh Ghorashi noemt die voortdurende wrijving passend voor onze tijd. ‘Het klinkt wat zwaar en abstract, maar je kunt ook zeggen dat we als individu ons relationeel vermogen hebben verloren.’

Binding met de ander

Volgens Ghorashi zijn we in Nederland zo bezig geweest met onszelf, met het bewaken en vormgeven van onze eigen ruimte en met afstand nemen van de collectieven om ons heen dat we de gevoeligheid voor de binding met de ander hebben verloren. ‘De maatschappij waarin we leven, maakt het mogelijk volledig met je eigen behoeften en voorkeuren bezig te zijn. Wat iemand meer maakt dan een individu, is een stap zetten voor een ander. De bekwaamheid daarin is verwaarloosd, vind ik.’

Halleh Ghorashi is één van de sprekers op de Dag van de Sociaal Werker op 13 maart. Op deze editie van de Dag van de Sociaal Werker staat het werk van sociale professionals centraal. Een dag voor en door sociaal werkers. Meer informatie of aanmelden >>

Individuele ontwikkeling

Natuurlijk ziet ook Ghorashi allerlei voorbeelden die het tegendeel laten zien. ‘Maar als samenleving is dit de beweging die we maken. We hebben ons gericht op onszelf, onze eigen, individuele ontwikkeling. Die trend is allesomvattend. En we worden voortdurend gevoed door de wereld waarin we leven, digitale technologie, commercie.’

Homogene zones

Een logisch kenmerk van deze samenleving is volgens Ghorashi dat al die individuen vooral contact willen hebben met mensen die op hen lijken. Ze noemt dit het ontstaan van ‘homogene zones’. We hebben er geen probleem mee dat we alleen maar met dezelfde soort mensen als onszelf praten. Ghorashi: ‘Hoe vaak voer je nog een gesprek dat je weghaalt uit je comfortzone, met mensen die andere levenservaringen, levensgeschiedenissen hebben? We kiezen ervoor dat niet te doen. Het zit diep hoor, exclusie is voor mensen natuurlijker dan inclusie.’

Verzuiveren

En dan krijg je volgens de hoogleraar language clumsiness. Dat betekent dat je eigenlijk niet eens meer weet hoe je een gesprek moet voeren met iemand die anders is dan jij. ‘Je vindt het steeds lastiger om met echt anderen in gesprek te gaan, je leert niet een voorstelling te hebben van diens leefwereld. Je verliest binding, het besef dat je samen met die ander burger bent in dezelfde samenleving. En als die samenleving dan onzeker is, super divers, beangstigend, er voor je gevoel geen collectief meer is waar je op kunt vertrouwen, dan ga je jouw zone verzuiveren.’

Polariseren

Doe je dat? Dan is de ander niet meer anders, maar eng. ‘De groepen hebben zich van elkaar vervreemd. We polariseren en dat betekent niet alleen dat de grenzen steeds dikker worden, maar we gaan de grenzen van onze groep ook bewaken en de groep zo schoon mogelijk houden. Zo kom je steeds meer tegenover elkaar te staan en wordt het steeds moeilijker een gemeenschappelijke basis voor te stellen.’

Bron van gemeenschappelijkheid

Toch is dat wel wat sociaal professionals in deze polariserende maatschappij moeten doen volgens Ghorashi. ‘Als het verschil tussen mensen zo vast zit, zo gefixeerd is, gaat het om het vinden van een bron van gemeenschappelijkheid. Dat doe je door je oordeel tijdelijk op te schorten. Je creëert een lege ruimte, zodat je kunt luisteren, zodat je de spanning van degene die vertelt, kunt voelen. Creëer de nodige openheid om zo met elkaar in gesprek te kunnen gaan. Als je dat doet, komen de meest extreme vormen van verschil dichter bij elkaar.’

Record aantal levertransplantaties
15-01-2019 - In 2018 zijn in het UMCG 73 levertransplantaties uitgevoerd. De afgelopen jaren werden gemiddeld 60 levertransplantaties uitgevoerd en in 2017 waren ...

Zeeuwse wethouder over eenzaamheid: ‘Niet nóg een koffiemoment’
15-01-2019 -

De landelijkheid van het gebied en het feit dat veel jonge mensen wegtrekken voor studie en wegblijven, zorgt ervoor dat Terneuzen kampt met dubbele vergrijzing: Nederland vergrijst, maar in Zeeuws Vlaanderen blijven ook nog eens vooral de ouderen over. ‘Het is een probleem dat om aandacht schreeuwt’, aldus Vervaet.

Tijdens het jaarcongres Eenzaamheid staan recente ontwikkelingen en inzichten over eenzaamheid centraal. Hoe kun je nu echt wezenlijke verbetering in levensperspectief bieden aan mensen die te maken hebben met eenzaamheid? Meer informatie en aanmeldingen>>

Herkennen is de uitdaging

‘De grootste uitdaging is het herkennen van eenzaamheid. Niet iedereen die achter de geraniums zit, is eenzaam. Iemand kan eenzaam zijn midden in een groep. En een ander die vaak alleen is, kan daar volkomen tevreden mee zijn.’ Daarom wil de wethouder expliciet creatieve oplossingen tegen dit probleem en niet nóg een koffiemoment met cake. ‘Want daar komen de mensen op af die we al in beeld hebben.’

Parallel met armoede

‘Bij een aanpak van armoede hebben de lokale kerken zichzelf naar voren geschoven als eerste aanspreekpunt,’ vertelt Vervaet. ‘Ik zie parallellen tussen armoede en eenzaamheid. Ook bij armoede zie je het niet aan de buitenkant. Mensen in de bijstand zijn per definitie niet rijk, maar er zijn ook ondernemers die het zwaar hebben met hun kleine winkeltje. Die armoede is moeilijker te signaleren.’ Ook in de aanpak van eenzaamheid denkt hij dat kerken een rol kunnen spelen. ‘Komt iemand niet meer naar de kerk omdat hij of zij lichamelijk achteruit gaat, of omdat ze vereenzamen en de drempel niet meer over durven? Die signalen kunnen kerken zeker oppakken.’

Automatisme

Hoewel de brainstorm over de ‘creatieve oplossingen’ pas over twee weken is, doet Vervaet nu al een voorzet: ‘We moeten verder denken dan alleen zorg- en welzijnsprofessionals. Het is een maatschappelijk probleem waarvoor we maatschappelijke oplossingen moeten vinden. Het moet een automatisme worden om naar elkaar om te kijken. Zoals het ook een automatisme is in de bouw om te denken aan duurzaamheid.’

Belgische wethouder eenzaamheid

Het Belgische Sint Truiden stelde onlangs de eerste wethouder (schepen) eenzaamheid aan. De opdracht van deze Pascy Monette is om, net als in Rotterdam, een meldpunt eenzaamheid in te stellen en ervoor te zorgen dat alle maatschappelijke actoren eenzaamheid signaleren en mensen meer bij de samenleving te betrekken. Vervaet: ‘Toen ik dat bericht hoorde dacht ik gelijk: daar moet ik eens op visite. Eenzaamheid is een universeel probleem en we moeten ervoor zorgen dat we elkaars sterke troeven gebruiken. Misschien zijn er al goede, creatieve oplossingen. Ik nodig iedereen uit om mee te denken.’ Over twee maanden verwacht Vervaet concretere plannen over wat hij met het geld van het ministerie gaat doen.

Ouderen worden te veel gelabeld als eenzaam of kwetsbaar
15-01-2019 -

‘Eindelijk gaat het over mij en waar ik me mee bezig houd.’ Dat was de reactie van ouderen die massaal naar de eerste talkshows van UP! waren gekomen, nu zo’n anderhalf jaar geleden. Ouderen blijken zich niet steeds bezig te willen houden met hun lichamelijke problemen, met eenzaamheid en kwetsbaarheid. ‘Ze willen praten over zingeving en de inrichting van hun leven’, zegt Alet Klarenbeek, initiatiefnemer van UP!

Oud zijn is afscheid nemen

Alet Klarenbeek, werkzaam in de communicatie en zelf 59 jaar, vroeg zich drie jaar geleden af hoe ouderen zich zouden kunnen handhaven in de grote vergrijzingsgolf. Zij zag dat er vooral een negatieve kijk bestond op het ouder worden: Oud zijn is afscheid en verlies nemen, van je werk, van je gezondheid, van dierbaren die wegvallen. Klarenbeek: ‘Mensen kunnen zich daar heel alleen in voelen. Ik vroeg mij af hoe ouderen de afstand tussen hun persoonlijke situatie en hoe je zou willen dat het is, kunnen omarmen.’ Ze zette UP! op om een podium te bieden aan ouderen; om vragen te stellen, te ontmoeten en om te praten over wat hen bezig houdt.

In je Uppie

Een van de onderdelen van het UP!-programma zijn de “In je Uppie” bijeenkomsten, zingevende themagesprekken die georganiseerd worden in de buurt. ‘Ik zou dit nooit wijkbijeenkomsten willen noemen’, zegt Klarenbeek stellig, ‘bij zo’n woord denk ik niet aan een persoonlijk gesprek waardoor ik geraakt kan worden. En dat is nou juist wel wat we willen bewerkstelligen: oprechte en eerlijke gesprekken met oudere leeftijdsgenoten over wat je belangrijk vindt in het leven.’

Woonplan

Het lukt mensen niet zich voor te bereiden op het oud worden, constateerde Klarenbeek enkele jaren geleden. ‘Je weet dat ouder worden betekent: verslijten. En je weet niet wat er gaat komen. Dat maakt je machteloos en meestal wil je ook niet weten wat er komt. Wat ga je doen als je kanker krijgt? Daar willen de meeste mensen niet over nadenken, ik ook niet. Hoe wil je wonen als je ouder wordt? Navraag op een van onze talkshow leerde dat bijna iedereen erover had nagedacht, een deel had een plannetje gemaakt en slechts 3 mensen hadden hun woonplan ook werkelijk uitgevoerd.’

Professionals

Klarenbeek probeert met de bijeenkomsten de verandering bij de ouderen zelf teweeg te brengen, door over thema’s te praten die zij zelf inbrengen. Het gaat bijvoorbeeld over rouw, over seksualiteit, over gezondheid en over contact met de kinderen. Welke rol hebben professionals in zorg en welzijn in deze benadering? Klarenbeek: ‘Belangrijk voor mensen die werken met ouderen zijn twee dingen: aandacht voor de persoonlijke situatie en authenticiteit. Wat bijvoorbeeld gebeurt als je als oudere in het zorgsysteem terecht komt, is dat je te maken krijgt met een vreemde taal. Dat vakjargon leidt tot afstand met de professional en staat ver af van de persoonlijke beleving.’

Het persoonlijke verhaal

Wij willen met UP! ruimte geven aan het eigen verhaal van ouderen, benadrukt Klarenbeek: ‘Ik zeg altijd: “Wij halen de verhalen en geluiden van de mensen op”.’ Dat gebeurt vooralsnog in Amsterdam met verschillende programma’s en in Leeuwarden en omliggende dorpen. Klarenbeek is in gesprek met zorg- en welzijnsinstellingen om de UP!- aanpak lokaal in te zetten om ouderen te versterken en te bemoedigen. Klarenbeek: ‘In de traditionele aanpak worden ouderen vaak eerst gelabeld als eenzaam of kwetsbaar voor ze in een traject komen. Wij organiseren het persoonlijke verhaal, dat ouderen zelf inspireert om er actief mee aan de slag te gaan. Bij dat laatste kunnen professionals ondersteunen.’

UP! organiseert op 28 Januari 2019 een talkshow in “De nieuwe Liefde” in Amsterdam. Thema: “Praat erover nu het nog kan”>>

Volgende pagina