Zorgnieuws voor alle gemeenten

Zorgnieuws

Provincie

Friesland Zeeland Groningen Drenthe Overijssel Utrecht Flevoland Noord-Holland Zuid-Holland Gelderland Limburg Noord-Brabant
www.unilever.nlwww.unilever.nl www.ggznederland.nlwww.ggznederland.nl www.rb.comwww.rb.com

Zorgnieuws

 

Van afvinklijstjes naar zorgen met je hart
15-07-2019 -

In driekwart van de verpleeghuizen is er begrip en respect voor cliënten. Cliënten ervaren nabijheid en geborgenheid. Dat concludeerde de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd vorige week. Het tij lijkt te keren. Van de afvinklijstjes voor hoe vaak iemand mag douchen of verschoond moet worden, wordt er weer meer en meer menselijke zorg geleverd.

Narratieve verantwoording

Om deze trend vast te houden, moet de zorg en welzijnsector toe naar een ander type verantwoording van wat goede zorg is, menen de onderzoekers van de Leyden Academy. Josanne Huijg is onderzoeker bij de Leyden Academy en houdt zich bezig met ‘narratieve verantwoording.’ ‘Persoonsgerichte zorg begint bij het leren kennen van het verhaal, het narratief van de cliënt. Wat zijn, naast behoeften op het gebied van lijfgerichte zorg, hun wensen en verlangens? Welke mensen zijn voor hen belangrijk en wie willen ze graag zijn?’ Huijg deed onder andere de ‘Leefplezierplan’-pilot bij elf verpleeghuizen waarbij het bieden van narratieve zorg en het anders verantwoorden van kwaliteit centraal stond. Deze pilot is net afgerond. ‘Door op deze manier te werken beoordeelden zowel de cliënten als de zorgverleners de zorg beter.’

Kaartspel

Huijg en haar collega’s werkten ook aan een gespreksinstrument met als doel de kwaliteit van leven van ouderen en het werkplezier van professionals te vergroten. De Life And Vitality Assessment (LAVA) is samen met ouderen ontwikkeld en volop getest met welzijnswerkers in Den Haag. Het is een soort kaartspel met onderwerpen die de oudere kan ordenen op belangrijkheid. Onderwerpen als de kleinkinderen, religie, fysieke gezondheid en mantelzorg, en in de kwaliteit van leven zoals zij die zelf ervaren. Met dit instrument ligt de regie van het gesprek bij de oudere zelf en staan de ervaring en het perspectief van de oudere centraal, in tegenstelling tot bij standaard vragenlijsten waarbij vooraf vastligt waar het over moet gaan. Op basis hiervan kan de oudere samen met de professional een plan maken om de kwaliteit van leven te behouden of te vergroten. Via dit soort projecten wil Leyden Academy in (ouderen)zorg en welzijn de focus op problemen, klachten en beperkingen verschuiven naar wensen, verlangens en leefplezier.

Nieuwe invalshoeken

Deze benadering van een patiënt, cliënt en bewoners kan nieuwe invalshoeken voor zorg en ondersteuning opleveren. Huijg vertelt over een oudere mevrouw die eenzaam was, maar in de openheid van het gesprek met een welzijnswerker ook vertelde dat ze erg religieus is. Dat biedt ingangen voor het versterken van haar netwerk. ‘Je kunt als professional zelf een oplossing bedenken, maar de cliënt weet vaak beter welke oplossingen bij hem of haar passen. Als je je cliënt goed kent, kan je beter meedenken.’

Ruimte voor hart-werk

Huijg benadrukt dat zorg- en welzijnswerkers hun werk niet verkeerd uitvoeren. In tegenstelling: ‘De meeste zorg- en welzijnsprofessionals zijn de zorg ingegaan omdat ze mensen willen helpen vanuit hun hart. Welzijnswerkers zijn al gewend om naast de hulpvraag ook te kijken naar iemands talenten en kwaliteiten. Het probleem is vaak dat ze zich moeten verantwoorden op basis van afvinklijstjes en dat hun bijdrage aan de wensen en verlangens van cliënten hierin nauwelijks een plaats heeft. Door ervoor te zorgen dat professionals die narratieve manier van hulpverlenen meer kunnen invoegen in de verantwoording van hun werk, naast de normatieve verantwoording, zou er ook meer ruimte komen voor hun hart-werk.’

Anders verantwoorden

Tegelijkertijd moet het normatieve verantwoorden dan ook worden ingeperkt, om niet een wildgroei aan administratieve rompslomp te krijgen. ‘De normatieve verantwoording heeft de zorg veel gebracht, onder andere gelijke behandeling voor iedereen, maar het is nu tijd om het verder ontwikkelen van nieuwe protocollen en richtlijnen een halt toe te roepen. Niet alles wat we nu moeten vastleggen is relevant en draagt bij aan betere zorg.’

Narratief vastleggen

In een nieuw project ‘Leefplezierplan op locatie’ onderzoekt Leyden Academy samen met onder andere het ministerie van VWS, de inspectie hoe normatieve en narratieve verantwoording effectief naast elkaar kunnen bestaan. Ten slotte werkt Leyden Academy aan een methode waarmee het vastleggen van narratieve informatie structureel onderdeel wordt van de dagelijkse routine van zorgmedewerkers en het kwaliteitsbeleid van zorgorganisaties.

‘Ontroerend hoe ze op de paarden reageren’
15-07-2019 -

‘Paarden zijn lief’, zegt Lucas (54). ‘Ik houd ervan om met ze te knuffelen. Maar ik werk ook hard, hoor. Ik heb net een stal uitgemest van een paard dat ziek is geweest. De stal moest helemaal ontsmet, een hele klus. Voor ik op deze manege kwam werkte ik bij een kringloopwinkel. Dat werd een beetje te zwaar voor me. Ik ben geen 18 meer. Nee hoor, stallen uitmesten is niet zwaar, dat valt reuze mee.’

Teveel binnen

Begeleidster Mary van de Bijl werkte voorheen op een andere dagbesteding van de Prinsenstichting. De ruimte waarin ze met haar cliënten zat bestond uit twee lokalen. Ze deed er leuke dingen met de mensen die de dagbesteding bezochten. Maar er waren verschillende redenen waarom zij het anders wilde. ‘Ten eerste vond ik dat de cliënten teveel binnen zaten’, zegt ze. ‘Ten tweede vond ik het jammer dat er allemaal mensen met een verstandelijke beperking bij elkaar zaten. Ik vind dat onze cliënten een plek in de samenleving moeten hebben.’

Stoute schoenen

Mary wist dat een oud-collega bij Manege Veldt in Wormer werkte. Aangezien zij zelf is opgegroeid met paarden en had paardgereden wist zij het een en ander van de viervoeters af. Ze trok de stoute schoenen aan en ging op een dag naar de manege om te kijken of de plek een geschikte dagbesteding zou kunnen bieden. Ze zag onmiddellijk allerlei mogelijkheden en de medewerkers van de manege waren ook meteen enthousiast.’

De volgende stap was het vinden van draagvlak binnen Prinsenstichting voor haar plan. ‘Dat was wel “een dingetje”’, vertelt ze. ‘Er moest bijvoorbeeld een businesscase en een veiligheidsplan komen. We moesten hiervoor in kaart brengen waar we allemaal rekening mee moesten houden. Ik heb dan ook veel gesprekken gehad met allerlei mensen. Ik ben een jaar bezig geweest om groen licht te krijgen voor het project. In dat jaar vroeg ik me wel eens af waar ik aan begonnen was. Maar dan dacht ik aan de blije gezichten van de cliënten die deze nieuwe dagbesteding zou opleveren. Ik wist gewoon zeker dat cliënten het hier naar hun zin zouden hebben.’

Verleidelijk

Afgelopen maart was het zover. De eerste drie cliënten gingen op Manege Veldt werken. Een van hen is Marissa (22). ‘Ik zat op een dagbesteding waar ik het niet naar mijn zin had’, vertelt ze. ‘Ik pakte er snoep in en het was erg verleidelijk daar iets van te nemen. Maar dat mocht niet. Helemaal niets. Dat was niet makkelijk. Via Mary ben ik op de manege terecht gekomen en ik vond het vanaf de eerste dag leuk. Ik heb vroeger paard gereden. Ik doe hier van alles en nog wat. Het leukste vind ik het om de paarden te knuffelen. Paarden zijn bijzondere dieren, ze voelen aan of je bang of verdrietig bent. Ik werk hier nu drie dagen in de week. Na de zomervakantie komt daar waarschijnlijk een dag bij.’

Werken met dieren is populair. Leuk, maar er is ook de nodige kritiek op. In een ander artikel op Zorg+Welzijn waarschuwt Jan van Summeren van Stichting ZorgDier hiervoor. En volgens het NJi zijn er geen onderzoeken bekend die effectiviteit van paardentherapie aantonen.

Eigen koers

Of deze vorm van dagbesteding uniek is in Nederland kan Mary niet zeggen. Bij de voorbereidingen heeft ze zich er bewust niet in verdiept of er soortgelijke projecten bestonden omdat ze helemaal haar eigen koers wilde volgen. Wel is duidelijk dat het project zich onderscheidt van een zorgmanege en een zorgboerderij. ‘Bij een zorgmanege komen mensen met een verstandelijke beperking om paard te rijden. Hier komen ze om arbeidsmatige activiteiten te ondernemen. Een zorgboerderij is een bedrijf dat cliënten vanuit de zorg binnenhaalt. Wat wij doen is een ander soort samenwerking. De manege is een “gewoon” bedrijf dat blij is dat wij werkzaamheden voor hen doen. Wij zijn op onze beurt blij dat zij een locatie bieden waar zinvol werk voor onze cliënten is. Dit is echt een win-win situatie.’

Belevingsgerichte groep

Mary ziet allerlei mogelijkheden om in de toekomst de dagbesteding bij Manege Veldt uit te breiden. Om te beginnen zal het aantal cliënten dat arbeidsmatige activiteiten op de manege verricht toenemen. Mary: ‘Daarnaast zou er een belevingsgerichte groep kunnen starten. In de kantine van de manege staat een tafel waar zo’n vijf a zes cliënten kunnen zitten. Ze hebben er mooi zicht op de plek waar de rijlessen worden gegeven. Ze kunnen tafelgerichte activiteiten doen. Laatst hebben we een proef gedaan met een groepje cliënten met een zware beperking. Het was ontroerend om te zien hoe zij op de paarden reageerden. Een cliënt ging bij een paard staan met zijn gezicht vlakbij de neus van het paard zodat hij de ademhaling van het paard kon voelen. Je zag hoe het contact hem ontspande.’

Erbij horen

In de paar maanden dat de dagbesteding op Manege Veldt nu draait ziet Mary al hoe goed het de cliënten doet. ‘Robin, een zwaar autistische jongen is minder in zichzelf gekeerd. Hij is alerter geworden en geeft sneller antwoord als je hem iets vraagt. Van zijn woonbegeleiders hoor ik dat hij minder vaak alleen op zijn kamer zit. Lucas, onze harde werker, is veel rustiger geworden en lacht vaker. Je merkt echt dat de cliënten hier het gevoel hebben dat ze erbij horen. Ze maken praatjes met de andere medewerkers van de manege en met de kinderen die voor rijles komen. Het maakt niet uit wie je bent, hier is van alles te doen en kun je je kwaliteiten inzetten. Ze zitten hier niet opgesloten, maar kunnen naar buiten gaan wanneer ze willen.’

Supertrots

Het was zwaar om de kar voor dit project te trekken, blikt Mary terug. Je kunt een prachtig plan hebben, maar je weet nooit hoe het in de praktijk precies uitpakt. Maar nu de dagbesteding een paar maanden draait is zij supertrots. ‘Ik heb echt moeten strijden voor deze plek. Ik heb er ontzettend veel (vrije) tijd in gestoken. Als ik naar de vrolijke gezichten van mijn cliënten kijken weet ik dat dit het waard is geweest. Ik krijg er nu heel veel voor mijn inspanningen terug. Tegen andere professionals in zorg en welzijn zou ik willen zeggen: als je iets doet vanuit je hart, uit liefde voor je vak en je cliënten, dan kun je veel bereiken.’

Nieuw! Module GGZ Jeugd voor de POH GGZ!
15-07-2019 -

NHL Stenden heeft een module POH GGZ Jeugd ontwikkeld. Steeds vaker kwam de vraag voor een module als deze en nu ligt een mooi en verdiepend programma klaar. De module is een verdieping op de cursus POH GGZ. Als Praktijkondersteuner POH GGZ Jeugd ben je de spil tussen kind, gezin, huisarts, school, gebiedsteams, GGD en GGZ-instellingen. Tijdens de module wordt gewerkt aan een verdere verdieping van de eigen sociale kaart. Het gaat hierbij om het kennen van de hulpverlening binnen eigen regio, vaardigheden als het goed kunnen analyseren, taxeren, handelen en monitoren van en de specifieke kind- en gezinsproblematieken die spelen. Denk aan (vecht)scheidingen, mishandeling en kinderen van ouders met psychische problemen. Ook beelden als ADHD en autisme, leerproblemen en ontwikkelingsachterstanden, angst en dwang en verslavingen komen aan bod. De cursus bestaat uit 8 dagen op de maandag. Kijk voor meer informatie op de website!

The post Nieuw! Module GGZ Jeugd voor de POH GGZ! appeared first on ROS Friesland.